ورود
عضویت | بازیابی رمز؟

REKAR

کشتار اسب های کولبران حل مسئله کولبری و قاچاق نیست! ...

در سال های اخیر، کشتار اسب های کولبران در مناطق مرزی غرب کشور بارها مورد اعتراض فعالان زیست محیطی و فعالان حقوق حیوانات شده است اما اقدام به کشتار حیوانات زبان بسته گاه به گاه شدت می یابد.

تا کنون اقدامات دولت در خصوص ساماندهی کولبران موفق نبوده است. سابق بر این قرار بود شرکتی برای کولبران تاسیس شود تا واردات کالا به صورت قانونی انجام شود و درآمد آن به کولبران اختصاص یابد و از سویی تحت پوشش تامین اجتماعی قرار بگیرند اما متاسفانه تنها 15 هزار کولبر تحت پوشش بیمه قرار گرفتند و مابقی به فراموشی سپرده شدند و گفته می شود پس از مدتی کولبران بیمه شده را هم از پوشش بیمه خارج کردند.

از سال ۸۴ و از مجلس هفتم مصوبه ساماندهی مرزنشینان و مبادلات مرزی در وزارت کشور جای گرفته است. اما از آنجا که در مرزها اشتغال پایدار وجود ندارد و کارخانه ایی ایجاد نشده است و عمدتاً بیکاری بالای ۵۰ درصد است، تدوام این وضعیت سبب شده تا بیشتر جوانان به  کولبری روی بیاورند و حتی معابر غیر رسمی را هم  برای کسب درآمد بیشتر، جهت کولبری انتخاب کنند.

 این مسئله هم باعث شده تا به عنوان ورود و خروج غیر قانونی تلقی شود و کولبران با قاچاقچیان اشتباه گرفته شوند و اسب های آن ها نیز مورد اصاب گلوله قرار بگیرد.

اخیرا نماینده مهاباد با انتقاد از تداوم کشتار اسب‌های کولبران در گفت و گو با به خانه ملت عنوان می کند: «نیروی انتظامی به جای کشتار اسب های قاچاقچیان و کولبران باید با قاچاق کالا به شیوه درست مبارزه کند، قاچاق باید مدیریت و کولبران هم ساماندهی شوند و به طور قطع کشتار اسب های آنها پاک کردن صورت مساله است و نیاز است نیروی انتظامی از کشتار اسب های بی گناه خودداری کند».

 به گفته محمود زاده کشتار اسب های کولبران در شأن فرهنگ ما نیست و بازتاب منفی جهانی دارد، او اضافه می کند: «رها شدن لاشه‌های اسب‌ها ممکن است شیوع برخی بیماری‌ها را در پی داشته باشد و همچنین منجر به آلودگی آب و تخریب محیط زیست  شود و نباید با چنین اقدامی وجهه کشورمان را در دنیا تخریب کرد. به جای اینکار می توان از اسب های کولبران در زمینه کشاورزی و حمل گندم و یا در توسعه گردشگری استفاده کرد، حتی می شود به جای کشتار آن ها را به مزایده و فروش گذاشت».

در این سال ها کشتار اسب هایی که بی گناه کشته می شوند مورد اعتراض فعالان زیست محیطی نیز بوده است. «نشان خرس قهوه ای 1395» به پاس اقدام شجاعانه و جلب توجه بی سابقه به نقض حقوق حیوانات و کشتار اسب های کولبران در مناطق مرزی غرب کشور در حضور ریاست جمهوری به عنوان بالاترین شخصیت اجرایی کشور، به «پخشان قلندری»، فعال حقوق حیوانات و محیط زیست در مهاباد اهدا شد.

قلندری فعال محیط زیستی این جایزه را 20 شهریور ماه در روز مبارزه با خشونت علیه حیوانات، به مادران و خانواده کولبرانی تقدیم کرد که در مناطق مرزی جان سپرده اند.

 علیرغم اقدامات فرهنگی انجام گرفته و خواسته های فعالان حقوق حیوانات، باز هم روند کشتار اسب های کولبران ادامه دارد، در حالی که گفته می شود تنها یک درصد قاچاق کالا از طریق معابر کولبری صورت می گیرد و به خاطر آن یک درصد تا کنون ده ها راس اسب بی گناه کشته و سوزانده شده اند.

نماینده مردم مهاباد در مجلس با انتقاد از عملکرد دولت در خصوص قاچاق می گوید: «99 درصد قاچاق از طریق اسکله‌ها، گمرکات و مناطق ویژه اقتصادی و تجاری به صورت رسمی و غیررسمی انجام می‌شود که در این رابطه نیاز است دولت به جای مبارزه با کولبران، قاچاق را به درستی مدیریت کند. اشتغال جایگزین در مناطق مرزی وجود ندارد و اغلب جوانان بیکار هستند، از این رو جوانان مناطق مرزی با وجود چنین شرایطی چگونه باید معیشت خود را تامین کنند جز اینکه به کولبری و قاچاق روی بیاورند تا از گرسنگی نمیرند».

وی با بیان اینکه دولت کولبران را به حال خود رها کرده، تصریح می کند: «دولت نسبت به ساماندهی کولبران بی توجه است و کولبران به دلیل عدم حمایت دولت، از مسیرهای رسمی کولبری نمی‌کنند بلکه از مسیرهای خطرناک این کار را انجام می‌دهند که در این مسیر کشته و یا زخمی می‌شوند. به گونه ای که روزانه در مناطق کردنشین و مرزی به طور متوسط 3 تا 4 کولبر زخمی و کشته می شوند».

سال گذشته نیز رئیس جمهوری انسداد کامل معابر کولبری را اعلام کرد این مسئله مورد انتقاد نماینده پیرانشهر و سردشت واقع شد.

خضری به خانه ملت بیان می کند: «بهتر بود رئیس جمهور اول  جایگزین ها را معرفی و بعدا معابر کولبری را مسدود می کردند. چون عمدتا بالای ۵۰ تا۶۰ درصد درآمد کارگری، کولبری حتی اصناف، کسبه و بازار مرزی از طریق همین مبادلات انجام می‌شود. متاسفانه پس از انسداد مرزها، موضوع کارت های الکترونیکی مطرح شد، جمعا در دو شهر سردشت و پیرانشهر 12هزار خانوار که اگر هر خانوار ۴ نفر حساب کنیم 40یا 50 هزار نفر از این قضیه منتفع می شود اما این شامل شعاع ۲۰ کیلومتری مرز می‌شود یعنی روستاهایی که در شعاع ۲۰ کیلومتر از مرز کمتر فاصله دارند و حاشیه شهرهایی که محرومیت دارد».

اشتغال جایگزین برای ساکنان شهرها و مناطق مرزنشین به جای کولبری موضوعی است که بارها مطرح شده تا دیگر کسی برای امرار معاش مجبور به حمل بارهای چند صد کیلویی نباشد اما کولبران در پیخ و خم کوه ها با هزاران ترس، بارهای صد تا 300 کیلویی شان را حمل می کنند و هنوز قضیه کارت های الکترونیکی و ساماندهی کولبران در پیچ و خم مجلس جا مانده است.

      کردپرس
بازدید: 16 موضوع: سیاست نظرات: 0 نویسنده : ریکار
نظرات: 0
کاربر گرامی، برای ارسال نظر در سایت عضو شوید.